Yangdong village

 

 

 

 

Yangdong village is ‘n klein tradisionele woongebied, tussen Pohang en Gyeongju, vanuit die Choson dinastie. Die onstaan van die village dateer terug na die tyd van Son So (1433-1484), wat met ‘n dogter van Yu Bok Ha getrou het. Son So se seun het met Yi Beon, dogter van die Yeogang Yi familie, getrou wat ‘n seun met die naam Yi Unjeok gehad het. Hy word gereken as een van die 18 sages in Korea.

 

Die Yangdong village voer ‘n suksesvolle bestaan sedert die 15e eeu uit. Die tradisies, sowel as die tradisionele geboue van die Choson dinastie het wel behoue gebly. Die geboue sluit in: Seobaeckdang (die primere huis van die Wolseong Son familie), Mucheomdang (die primere huis van die Yeogang Yi familie), Gwangajeong, Hyangdan, grasdak-huisies van die laerklas, Ihyangjeong en Simsujeong paviljoene en die Ganhakdang village skool.

 

 

 

Seobaeckdang

Mucheomdang

Tradisionele grasdak-huisie

Ihyangjeong paviljoen

Simsujeong paviljoen

Ganhakdang skool

 

 

Die topografie van die hele village het ‘n spesifieke rangskiking op berg Seolchang en in die vallei. Die huise van die Wolseong Son en Yeogang Yi familie, asook die van hul nasate is gelee op hoer dele van die berg en vallei, waar die huise van die laerklas gelee is aan die voet van die berg en laer gedeeltes van die vallei.

 

Hierdie rangskikking illustreer die sosiale karakteristieke van die Choson dinastie, wat gebaseer was op status. Die Yangdong village onderhou sy yangban (aristokratiese klas) tradisie en kultuur vandag nog.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit was ‘n koue wintersdag met helder blou lug en ‘n tipiese koel windjie wat deur murg en been sny. Vaal, dor, kortgesnyde ryslande met gerwe oral in bondeltjies vasgebind. Oral waai daar stoom uit skoorstene in ‘n poging om die grasdak-huisies te verhit. Hier en daar sien mens mense wat daaglikse take in en om die huis verrig. Droe rysplante word op waentjies gelaai, ‘n trekker staan stil op ‘n land met ys in die vore. Mielies word opgehang om in die amper, amper wintersonnetjie te droog.

 

 

 

 

 

 

 

Daar is geen winkels, behalwe een bitterklein vertrekkie wat koffie en koeldrank aan besoekers verkoop. Die deur kan nie ver oopskuif nie en mens moet soos ‘n krap daar inskuif en die bondel mense, reeds binne, trotseer. Verder is daar net stofstraatjies wat mens van huis na huis lei en erens tussen al die huisies hang ‘n verlate swaai met n paadjie wat na nerens lei.

 

 

 

 

 

 

Die huisies van die laerklas word soms met klip en modder gebou en die grasdakke word gereeld vervang en glad nie met teer behandel soos ons dit ken nie. As mens so leefwyse soos hierdie mense handhaaf is daar seker tyd vir al die werk, want daar is nie veel om te doen andersins.

 

 

 

 

 

 

Die besoek aan Yangdong was soos om in tyd terug te gaan en om ‘n smakie te kry van die primitiewe, maar baie suksesvolle bestaan.

 

 

 

 

 

 

My nuwe tuiste

 

 

 

 

 

Ek is terug in Korea en sommer ook in ‘n nuwe stad en by ‘n nuwe skool. Ek bly tans in Pohang, wat aan die Ooskus van Korea gelee is. Dit is dan ook die tuiste van die bekende Homigot en ligtoring museum , waaroor ek al voorheen geskryf het. Ek het darem al voorheen ‘n avontuur of twee hier beleef so dit is darem nie heeltemal vreemd nie.

 

Ek bly weereens ver van al die winkels af, maar daar is darem ‘n E-mart hier naby waar ek kan shop as ek moet. Ek gee glad nie om om so ver van die “aksie” af te bly nie, inteendeel is dit lekker rustig hier waar ek is en ek bly net 200m van die naaste strand af!

 

 

 

 

Solank ek by die see kan wees, maak niks anders regtig saak nie. Die see is nou maar net eenmaal terapeuties, al is hier nie veel branders nie. Ek moet se, dis die eerste strand in Korea waar ek kon skulpe optel en nie goed soos mossel- en oesterskulpe nie. Nee, mooi draaiskulpe en “sand dollars” en seesterre met die helderste kleure. Ek is baie lief vir die see en gaan stap selfs in die middel van die winter op die strand as die wind nie waai nie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ek sien soms vissermanne wat sommer so op die strand ‘n vuurtjie maak en dan so in die donker sit en visvang. Hoe suksesvol hulle is, sal ek nie weet nie.

 

My woonstel is wel BAIE kleiner as die vorige ene, maar ek het ‘n mikrogolf!!! en ‘n wasmasjien wat was wanneer hy moet! Die kleiner plek is ook soveel makliker om skoon te hou en soveel minder moeite! Dis eintlik maar ‘n glorified bachelor woonstel, maar ekhet ‘n lekker groot bed en ‘n bank (wat nie so lekker sit nie).

 

Die skool waarby ek nou werk is baie kleiner en ons is net 2 onderwysers en die director. Ek het GEEN kleuters nie en ek hoef ook nie meer vroeg op te staan nie! Ek moet eers 1pm by die skool wees en werk van 2:20-8pm. My baas kan darem so bietjie Engels praat, maar lyk nie altyd wakker nie en ek dink ook nie sy is altyd by nie, wat ‘n pyn kan wees. Sy is regtig baie nice wat opmaak vir haar swak kommunikasie vermoe in Engels

 

Ek moet se, dis soveel makliker om vir ‘n 2e keer Korea toe te kom, want mens weet wat om te verwag en ek het die vreemdheid al so gewoont geraak dat ek dit rerig gemis het in SA. Dis lekker om terug te wees en ek geniet die land met sy ryk kultuur en geskiedenis ongelooflik baie.

 

Verder is daar dan ook POSCO, die 4e grootste staalprodusent in die wereld. Daar werk ongelooflik baie buitelanders van Pakistan, Indie, Bangladesh ens. Dit help nogal, want mens kry makliker inligting in Engels, omdat hulle juis die werkers probeer akkomodeer. POSCO is ongelukkig teen die kus gelee en ek weet nie hoe groen hulle rerig is nie, al se hulle wat. Dis nie ‘n mooi prentjie op die horison nie…

 

 

 

 

 

 

Hier is nog baie plekke om uit te snuffel in my omgewing en ek sal nog daaroor skrywe in die nabye toekoms.

 

 

 

Vir Boendoe

I’m back!

Ek’s uiteindelik terug in die blogwereld!!!!

Dankie vir almal se booskappe en goeie wense vir 2009. Mag julle almal ook ‘n wonderlike jaar he!

EK het ‘n baie lekker tyd in SA gehad en die Kaap plat getravel. Ek het selfs saam met die haaie gaan duik net anderkant Gansbaai. Ek wens ek kon vir julle al die foto’s wys, maar die duiwel het weer sy mes ingehad vir my foto’s en so het ek die groot meerderheid daarvan verloor. Ek weet nie hoe dit gebeur het nie, maar dis weg! Dis net ‘n goeie verskoning om weer saam met die haaie te gaan duik en om my avonture te herhaal

Ek het baie lekker saam met almal gekuier, wat ek te siene kon kry. Ongelukkig is daar ook net soveel tyd en sonder jou eie vervoer in SA is mens effe gestrand. Ek het die publieke vervoer van Korea ongelooflik gemis, asook soveel ander goed.

Ek het skaars geland in SA en het toe reeds slegte diens in die lug ervaar. Ek swem eerder Korea toe voor ek ooit weer met SAL vlieg. Ek het die deel verstaan dat daar 2 mense kort is op die vlug, maar ek verstaan nog steeds nie hoekom ek nie koffie saam met my ontbyt kon kry nie. Dit vat mos nie so baie tyd nie, maar ek word met ‘n houding herinner dat hulle 2 personeellede kort is. “So what do you want? Water or juice!” Ek het reeds sap saam met die ontbyt gehad, so vir at sal ek nou nog wil he en wie wil nou water drink so vroeg in die oggend! Jy kry my nie weer op daai vliegtuie nie en klaar! Dis veronderstel om ‘n internasionale vlug te wees en dan is dit die diens wat mens kry.

Ek was so lank weg, oor ek ‘n maand in SA was en sedert ek ‘n maand gelede in Korea aangeland het, was ek opsoek na ‘n rekenaar. Ek het sommer ‘n gebruikte ene gesoek met die doel om later ‘n nuwe een te koop as ek bietjie geld gespaar het. So, vat ek die lang pad Seoul toe en kry toe n rekenaar gekoop wat net 3 dae gehou het…Ek pos toe die ding terug en my geld word aan my teruggegee sonder enige vra. Moedeloos was nie die woord nie. My geld was min en die vooruitsig van m eerste salaris het ook nie gehelp nie. Ek het toe nou maar op die ou einde oe toegeknyp en ‘n nuwe rekenaar gekoop. Ek moes so paar dae daarvoor wag, want hulle moes eers die sagteware in Engels opspoor. Ek moet se ek was nogal heel geduldig, maar net omdat ek weet dat as hulle se hulle bring jou rekenaar more, dan doen hulle dit actually.

Vanoggend vroeg het ‘n ou my internet kom koppel, maar hy sal more terug wees om vir my ‘n vinniger konneksie op te stel teen geen ekstra koste. Hoe great is dit?

Ek sal in ‘n volgende inskrywing vertel van my nuwe tuiste en skool. Intussen was daar darem al ‘n paar avonture ook gewees, maar later meer daaroor. EK moet nou eers regmaak vir werk en my staal vir die terries :mr green:

Een van die dae…